Salakpra juni 2008
Bezoek aan Salakpra Wildlife Sanctuary, 18 en 19 Juni 2008 - De organisatie Elephant Conservation Network doet al zo’n tien jaar onderzoek naar mens-olifant conflicten in Salakpra, Kanchanaburi, West Thailand. Op hun website lees ik het een en ander over hun projecten en het ziet er naaruit dat ze het grondig aanpakken. Na zoveel jaar onderzoek zou het weleens tijd kunnen zijn om tot actie over te gaan om de olifanten meer leefomgeving te geven. Ik stuur ze een mail over Trees for Elephants met de vraag wat hun activiteiten van het komend jaar zijn, of het planten van bomen nodig is in Salakpra en of dit binnen hun lopende projecten te organiseren is. Ik ontvang direct een enthousiaste mail: ze willen een boomplantcampagne beginnen, maar hebben de financiering nog niet voor 100% rond. Na wat mails over en weer ontvang ik het projectvoorstel. Ze werken samen met Forru, de herbebossingsafdeling van de universiteit in Chiang Mai. Toevallig, want daar zijn wij ook net mee gaan samenwerken. Onze freelance medewerkster Tik werkt voor Forru en uit haar verhalen blijkt dat deze organisatie veel kennis en ervaring heeft met boomplanten.
Het project dat ECN wil starten in eerste instantie meer op onderzoek gericht: Identificatie van aanwezige boomsoorten, advies van boomsoorten die nodig zijn, schema’s opstellen voor het verzamelen en opkweken van zaden, kwekerij bouwen met ruimte voor onderzoek en data analyse, dorpelingen trainen in herbebossing en een netwerk creeren van mensen die betrokken willen zijn bij het oplossen van mens olifant conflicten. Een belangrijk project, waar we als Bring the Elephant Home zeker bij betrokken willen zijn. We willen wel meer weten over de doelstellingen: hoeveel stekken worden er in de kwekerij gekweekt en wanneer wordt er geplant? We gaan de details samen met Forru en ECN doornemen en besluiten dan wat de rol van Bring the Elepant Home eventueel kan zijn. Maar dat is allemaal voor volgend jaar.
Want er blijkt ook direct hulp nodig te zijn: de rangers van Salakpra Wildlife Sanctuary zijn op kleine schaal bomen aan het planten. Het bos heeft heel dringend meer diversiteit nodig. Als Bring the Elephant Home dit jaar bomen wil planten, zouden we met ECN en de rangers een spoedactie kunnen organiseren om direct te planten. Om ook op de lange termijn voor meer diversiteit te zorgen, zouden we een boomkwekerij in het reservaat kunnen bouwen.
Met een 4×4 truck trekken we de jungle in waar we een nieuw Thais woord leren: ‘kom!’. Het betekent ‘bukken’ en het wordt op de haverklap door de rangers geroepen als er takken over het pad hangen. We komen er niet zonder kleerscheuren af. Hebben ze eindelijk sponsors gevonden, raken ze bijna onthoofd door overhangende bamboobomen!
Salakpra is een Wildlife Sanctuary. Dit heeft een andere juridische status in Thailand dan een National Park zoals Khao Yai. Beiden zijn beschermde gebieden maar in een National Park zijn toeristen toegestaan. 
Hierdoor heeft een National Park veel meer inkomsten en bekendheid. In een Wildlife Sanctuary draait het echt om de dieren en er komen op de rangers na geen mensen.
Illegaal komen er natuurlijk nog wel meer mensen het reservaat in, op zoek naar paddestoelen, voor illegale houtkamp, om te jagen of om hun vee te laten grazen. Een van de taken van de rangers is om dit te voorkomen.
Tijdens onze tocht door de jungle komen we een illegale omheining tegen waar omwoners hun vee houden. In een paar minuten hebben de rangers de omheining met de grond gelijk gemaakt.
Gedomesticeerde dieren in een wildlife sanctuary kunnen ziekten overbrengen zoals Antrax, ook dat is een zorg voor de rangers.
De basis van de rangers ligt ver in het bos verstopt, midden in het olifantengebied. Er leven hier zo’n 174 olifanten. In het regenseizoen ziet het bos er groen en fris uit, met genoeg voedsel en water voor de olifanten. Maar het merendeel van het bos bestaat uit bamboo en dat is schadelijk voor de diversiteit. Bomen hebben met zoveel bamboo geen kans om te groeien want bamboo overwoekert alles. Forru zou al het bamboo het liefste verwijderen, maar behalve dat wij in geen geval willen kappen, is bamboo wel goed olifantenvoer. We moeten dus beginnen op een plek dat redelijk open is, met minder bamboo in de buurt. En zorgen dat we stekjes van bomen krijgen die wel samen met bamboo kunnen groeien. Om de beste plek om te planten te kunnen selecteren, maken we een tocht van zo’n 5 uur door het hele gebied. Overal zien we bewijs van de aanwezigheid van olifanten: verse poep, voetstappen in de modder, bomen die zijn kaalgegeten.
Op een gegeven moment horen we ze zelfs, maar helaas laten ze zich niet zien. Een fijne gedachte dat we hier midden in hun leefomgeving voor meer bomen voor ze kunnen zorgen. Er ontstaat nog een discussie over hoe te voorkomen dat olifanten jonge bomen direct opeten. Ik leg uit dat dit onderdeel van het project is en dat het ok is dat een aantal bomen direct opgegeten zullen worden. Dat nemen we voor lief. Als er straks genoeg voer voor de olifanten is, zullen de olifanten ook voor meer diversiteit zorgen en het bos in stand houden. Bij de eerste geschikte plek om te planten is iedereen enthousiast over de omgeving: er is water, er is open ruimte, de zon komt op vele plekken op de grond, weinig bamboo… maar het is heel ver in het bos en zie al die stekjes en de vrijwilligers daar maar eens te krijgen. Want voor de twee plantingsdagen hebben we 180 vrijwilligers om 10.000 stekjes te planten. Hmm, dat zou inderdaad logistiek wat onhandig zijn.
We rijden verder. Niet ver van basisstation af, vinden we een tweede hele geschikte plek, dat aan alle kenmerken voldoet. De boomspecialisten maken direct een lijst met boomsoorten die nodig zijn en plannen het aantal rai, waar we de firebreaks moeten bouwen en wat we met het onkruid moeten doen. Als we ’s avonds met de rangers gaan eten, is iedereen enthousiast. Maar er is veel haast: als we dit regenseizoen willen planten, moeten we volgende week beginnen met het verwijderen van onkruid. En we hebben nog geen budget, er moet een brief naar de lokale overheid en er moeten veel praktische afpraken gemaakt worden. Maar het belangrijkste: iedereen wil graag aan de slag. Drie dagen later hebben wij het hele project uitgewerkt, hebben de rangers een budget gemaakt en ECN de coordinatie overgenomen. En een week later gaan de rangers op training hoe een kwekerij te bouwen en te onderhouden, zaden op te kweken en herbebossing te organiseren. Met wat druk op de ketel gebeurt er tenminste iets! Zaterdag 19 en zondag 20 juli worden er 10.000 bomen voor de wilde olifanten in Salakpra geplant.
