Baan Pai Noi dec 2008
Nok Noi: de eerste olifant met een eigen bankrekening
Op en rond het olifanteneiland gebeurt weer van alles. Nu het water gezakt is, is het tijd om bij te mesten en te planten. De dorpelingen en partnerorganisatie PDA hebben stekjes verzameld om de dode boompjes te vervangen. De dorpelingen komen graag herplanten en er zijn dus gelukkig geen extra kosten. Drie dagen lang wordt er rustig geplant en de sfeer is fantastisch. Het leven in het dorp is heel sociaal. “Er moeten bomen geplant worden?” “Hoe laat beginnen we?” En dan komen mensen vanzelf aanzetten met gereedschap en alles wat er nodig is. Na een hele morgen werken, bouwt iemand een barbecue op wat stokken, komt een ander met eten aanzetten, haalt weer een ander ijs en frisdrank en zorgt iemand anders voor matten om op te zitten. Alle activiteiten zoals het planten en oogsten van rijst, worden als gemeenschap georganiseerd. Zo zijn ook de tractoren gemeenschappelijk bezit. Het zet je wel aan het denken, zo kan het ook.
Zoals eerder bericht hebben de dorpelingen van Baan Pai Noi sinds kort nog een gezamenlijk bezit: Nok Noi, de eerste olifant op het olifanteneiland. De dorpelingen zijn haar eigenaar geworden via hun dorpsbank. Na een leven lang keihard werken in een trekkingskamp is ze een paar weken geleden hier een nieuw leven begonnen. Van de dorpelingen hoorden we al dat het steeds beter met Nok Noi gaat. Haar mahout (de dorpsleider van Baan Pai Noi) is er constant bij en brengt haar steeds eten. Ze is dan ook al iets aangekomen gelukkig. Het is allemaal nog wel heel erg wennen, maar dat is niet vreemd. Nok Noi is hier nog maar net, de mahout moet haar nog beter leren kennen en wie weet wat voor ellende ze allemaal heeft mee gemaakt. Haar eerste plek bleek te onrustig te zijn. Er was lawaai van de weg en er kwamen te veel mensen langs. Nu staat ze aan de andere kant, waar het rustiger en meer beschut is. Vlakbij de rivier en de locatie waar de bomen geplant zijn.
De dorpelingen gaan met allerlei activiteiten de economische situatie van hun dorp verbeteren. Ook dat doen ze samen. Ze verdienen daarbij geld om de aankoop van Nok Noi af te betalen. Door het bezoek van de Chang-groep zijn de eerste 10.000 baht (200 euro) op de bankrekening gestort en ook nog eens 5.000 baht voor het bananenfonds van Nok Noi. En is een aantal groepen gepland voor 2009. De volgende (kleinere) Chang groep komt in januari en later die maand gaan we er een weekend met 100 verpleegsters naar toe. Dit levert voorlopig genoeg geld op voor het Nok Noi fonds van de dorpsbank van Baan Pai Noi.
Het is duidelijk dat de mahout en Nok Noi beter aan elkaar gewend zijn dan een paar weken geleden. Ze wil nog niet in bad (waarschijnlijk omdat het te koud is en haar water krijgt ze vooral uit bananenbomen). Je ziet Nok Noi bijkomen van het zware werk, waarbij ze nooit tijd had om te eten. Elke dag gaan Nok Noi en haar mahout een stuk lopen, zodat ze ook zelf wat ander eten kan zoeken. De mahout let er steeds op dat ze genoeg te eten heeft en controleert haar huid op insecten, want daar had ze behoorlijk last van. Daarom kookt hij elke dag een kruidenmengsel van boomschors en water, waarmee hij haar schoon schrobt. Dan vallen de insecten er vanzelf af. Dat gaat de goede kant op. Sommige dingen verander je niet van de ene op de andere dag, maar we komen wel weer dichterbij.
De volgende stap is natuurlijk dat er een olifant bijkomt. Nok Noi is uit een ellendige werksituatie ontsnapt, maar is nog alleen. Het is goed om een periode te hebben om op adem te komen en te wennen aan haar mahout, maar ze moet niet te lang alleen blijven. Ik hoef er niet eens over te beginnen, dat doet de mahout al: Nok Noi heeft een vriendin nodig. Het nabijgelegen dorp Baan Pai Yai gaat ook een olifant naar huis brengen. Ook in dit dorp hebben we een dorpsbank kunnen starten, met dank aan Hivos. Er is al een olifant op het oog, een straatolifant uit een dorp verderop die nu in Pattaya moet bedelen. De dorpelingen hebben van ons project gehoord en gevraagd of deze straatolifant naar ons eiland kan komen. De dorpelingen van Baan Pai Yai moeten hier een plan voor maken en beslissen of ze klaar zijn om deze verantwoordelijkheid op hun schouders te nemen. Voordeel is natuurlijk dat ze een voorbeeld hebben, namelijk de dorpelingen van Baan Pai Noi die de stap al hebben gezet met Nok Noi.
Ander bemoedigende geluiden: De gouverneur van Buriram is enthousiast over ons project. Hij sponsort de constructie van het verblijf van Nok Noi en een deel van de bomenplantacties van volgend jaar.
Toen Nok Noi twee weken geleden aankwam, was dat best emotioneel. Dit project is een droom die ik al heel lang heb en nu is er echt een olifant. We hopen dat uiteindelijk steeds meer olifanten niet meer hoeven te bedelen of werken in een trekkingskamp. We willen laten zien dat het ook anders kan. Maar gaat het project ook slagen? We gaan er met Bring the Elephant Home in elk geval alles aan doen. Het slagen van het project ligt nu voor een groot deel in handen van de dorpelingen. Het is een uniek project, als het slaagt kan dit echt een andere toekomst voor straatolifanten betekenen. Er zijn risico’s, maar de fundamenten van het project zijn goed.
Kortom, we zijn weer een stap verder. Zaterdag gaf Bring the Elephant Home een kwekerijtraining aan 30 dorpelingen en de jeugdcommissies van Baan Pai Noi en Baan Pai Yai (de twee door BTEH gesponsorde dorpen). Na de training kunnen er kwekerijen gebouwd worden en zaden verzameld worden, zodat we volgend jaar eigen opgekweekte stekken kunnen planten. Dan moet er nog een plan gemaakt worden om zelf fruit voor Nok Noi te laten groeien. De januari groepen zouden bananenbomen langs de rand van het eiland kunnen planten. Volgend regenseizoen planten we hier vijgenbomen tussen in. Niet alleen als voedsel.
