Khao Yai maa 2008

16-18 maart:

Maart is de maand dat alles gaat rollen. Als een kleine sneeuwbal nog, maar we gaan vooruit. Eindelijk kunnen we praktisch aan de slag. Want in Khao Yai moeten we veel doen om het eerste bomenplantkamp (in mei) voor te bereiden. Op 1 maart gingen de palen van de kwekerij de grond in en zijn de eerste 7.500 bomen besteld. Ik ga er drie dagen naartoe om WERF te helpen en om de komende activiteiten te bespreken. Vlak nadat ik in Khao Yai aankom, komt de truck aanrijden met de eerste 2.400 boompjes. Heel de middag werken we in de kwekerij: kwekerij indelen, plantjes plaatsen, het watersysteem testen. Met het huidige watersysteem zorgen we ervoor dat het hele dorp binnen no time zonder water komt te zitten. Oeps! Alongkot bestelt direct een graafmachine om de bestaande poel uit te graven. Ook goedkoper en milieuvriendelijker om grondwater te gebruiken. Als de boompjes er allemaal in staan, is iedereen uitgelaten.

Nu is Trees for Elephants in Khao Yai echt van start gegaan. De boompjes voor olifanten staan op dit moment te groeien! Naar de boompjes kijkend fantaseer ik hoe ze er over tien jaar uit zouden zien. Maar Alongkot is meer met het hier en nu bezig: dit zijn maar 2400 boompjes, in de kwekerij passen nooit 25.000 zoals bedacht. Ach, we kunnen er wel een paar palen bij slaan en er een stuk aanbouwen. Voor het eten wordt er bij WERF altijd eerst muziek gemaakt. Iedereen speelt er een instrument en componeert zelf ook muziek. Voor Trees for Elephants zijn, jawel, tien liedjes in de maak! Nieuwe taak voor de vrijwilligers: muziek spelen voor de jonge boompjes. Hierdoor worden ze sterker en gezonder. Maar vandaag worden er een paar strijdliedjes gespeeld, zoals groen hart, over mensen die vechten voor een beter milieu.

’s Ochtends hebben we teamvergadering over het programma van het boomplantkamp. Alles wordt tot in detail uitgewerkt. Maar het is ook een intensief educatief programma. De kinderen zullen van alles leren over olifanten: anatomie, geschiedenis, gedrag van olifanten, het leven in de jungle, hoe olifanten beschermd kunnen worden. Tussendoor zorgen we voor genoeg entertainment dat de kinderen enthousiast blijven. Mijn presentatie gaat over de relatie tussen bomen en olifanten. Daar kan ik wel het een en ander over vertellen! Naast het theoretische gedeelte, is het practicum natuurlijk heel belangrijk: het planten van de stekjes! De monnik kan al zijn collega monniken uitnodigen om na het kamp te komen planten. Alongkot overweegt om alle andere scholen uit te nodigen om dan ook te komen helpen. Komt vast wel goed, lijkt me.

Aangezien het eerste kamp al in mei is, zijn er meer zorgen. De grond moet voorbewerkt worden. Hoe zorgen we ervoor dat de boompjes water krijgen? Hoe ver ligt de grond precies van ons kamp vandaan en is het goed bereikbaar? We springen dus in de jeep om te gaan kijken. De hoofdmonnik ontvangt ons in de tempel in het bos. Honderdtwintig kinderen? Geen enkel probleem. We kunnen tenten onder de lychee bomen kwijt, sanitair is er genoeg en de tempel is groot genoeg voor de lessen. Over het planten van bomen raakt hij maar niet uitgepraat: hij heeft al tractoren om het land te bewerken, er is op veel plekken watervoorziening maar nog niet genoeg gereedschap om iedereen aan het planten te zetten. Het team is duidelijk opgelucht, want het huren van tractoren en het aanleggen van watervoorziening kost nogal wat. We gaan het stuk land inspecteren. Volgens de monnik is het 450 rai, maar het lijkt veel groter. Aan de zuidkant grenst het aan het National Park, aan twee zijden staan hekken rondom privé terrein. De olifanten komen vaak het tempelterrein op om te eten of om verder door te lopen naar plantages. Daar zijn de boeren niet blij mee. De hoofdmonnik brengt ons naar zijn nieuwe onderkomen: op stevige hoge palen een klein kamertje midden in het bos. Dit huisje is op deze wonderlijke manier gebouwd omdat zijn vorige huis door de wilde olifanten verwoest is, vertelt hij lachend. Een stukje verder zien we een platgelopen toiletgebouw en het huisje waarvan het dak verwoest is.

Ik vraag voorzichtig wat hij ervan zou vinden als er meer olifanten zouden komen. Het zijn tenslotte bomen voor olifanten. Hij begint een hele toespraak over hoe gelukkig hij zou zijn als er meer olifanten zouden komen. Maar het allerbelangrijkste is dat de buren en de boeren achter de tempel de olifanten niet verwelkomen. Door meer ruimte en eten voor de olifanten te creëren, kunnen we dit conflict oplossen. Alongkot en ik knikken. Zonder dat we veel woorden nodig hebben, heeft iedereen hetzelfde doel voor ogen. Een teamlid fluistert dat de monnik erg veel van olifanten houdt. Naast de perfecte locatie hebben we ook blijkbaar de juiste partner gevonden.
Terug in de Jeep is iedereen enthousiast. Maar er ontstaan ook gelijk nieuwe ideeën: we hebben veel meer vrijwilligers nodig om alle activiteiten voor te bereiden en te coördineren. We stellen enthousiast een programma samen. En nu vrijwilligers zoeken!

Hartelijke groet, Antoinette

Wil jij als vrijwilliger meehelpen? Hier vind je alle informatie!
Bekijk hier alle foto’s