Khao Yai aug 2008
In Bangkok haal ik de nieuwe groep vrijwilligers voor Trees for Elephants op. Tien studenten uit Canada, Amerika en Engeland. Nadat we in Khao Yai zijn aangekomen krijgen ze een introductie en nemen we het programma voor de komende twee weken door. Dan wordt Alongkot gebeld door een prinses. Wanneer ze hoort dat we net met een groep vrijwilligers zijn aangekomen, nodigt ze iedereen uit voor een drankje en om direct wilde olifanten te gaan spotten. Er zijn twee onbekende bull olifanten gesignaleerd en die moeten geidentificeerd worden. Met jetlag en al springt de groep in de truck om mee te gaan. We oefenen nog even snel hoe we ons moeten gedragen in een koninklijk gezelschap, maar de ontmoeting gaat er veel minder formeel aan toe dan we hadden gedacht. Vrijwilligster Noortje moet meespelen met de huisband. Ze heeft geen idee wat er van haar verwacht wordt, probeert niet in de lach te schieten en drumt er dan maar op los.
Na de koffie en de groepsfoto trekken we de jungle in. Doorweekt door de moeson en uitgeput van het lange reizen komen we uren later terug in het kamp. Een uurtje later krijgen we een telefoontje dat de olifanten op dat moment precies op de plek zijn waar wij waren. Helaas, net gemist dus. Van elk kamp maken we een DVD en voor de achtergrondmuziek willen we dat de vrijwilligers het boomplantlied zingen. Tussen het werk door, zoals het vervoeren van de 8.000 stekjes, wordt er druk op het lied geoefend. Als we het ’s avonds voor de tiende keer opnemen, klinkt het best aardig. De deelnemende kinderen van het kamp vinden het in elk geval fantastisch dat de internationale vrijwilligers Thais kunnen zingen. Tijdens het eerste boomplantsessie planten we ruim 5.000 bomen. De doelstelling in Khao Yai gaan we dus makkelijk halen.
De vrijwilligers zijn inmiddels dikbevriend geraakt met de kinderen. Woensdagochtend hebben we de laatste boomplantsessie. De olifant Thong Deng gaat de stoet weer voor. De kinderen bestormen het veld. Ik controleer geplante boompjes en probeer zoveel mogelijk te planten. Dan pak ik een boompje op en dat blijkt precies de laatste te zijn. Alle 130 vrijwilligers en Thong Deng komen er omheen staan. De 25.000ste boom in Khao Yai is geplant, een moment om nooit te vergeten! De rest van de vrijwilligers periode gaat er relaxed aan toe: Bemesten, onkruid verwijderen, zaden verzamelen en de kwekerij in orde maken. Ook plaatsen we cameratraps rond het beplante gebied om te observeren welk wild er nu rond het land voorkomt. En dan volgend jaar weer. En ergens de komende jaren zal er een foto zijn van een wilde olifant die van deze nieuwe bomen eet.
In Khao Yai gaan de vrijwilligers en ik voor de pas geplante boompjes zorgen. Onkruid verwijderen en bemesten. Dit vind ik zelf een van de leukste dingen om te doen. Je ziet dat het jonge boompje de concurrentie met onkruid bijna verliest. Door het onkruid te verwijderen en mest te geven wordt de overlevingskans van de boom flink verhoogd. Ik word vrolijk van elke boompje dat we helpen. Na drie maanden is de boom al sterk genoeg om de meeste concurrentie aan te kunnen. Tussen de werkzaamheden door praat ik veel met de vrijwilligers. Ik probeer ze in de korte tijd die we hebben alles te leren over olifanten. De groep is heel erg betrokken en gaan straks naar huis met schriften vol ideeën om zich ook voor de olifanten in te zetten. Het is een enorm inspirerende periode geweest.
