ENP Trees for Dok Ngeon
Dok Ngeon (Silver Flower)
Geslacht: Vrouwelijk
Lees en bekijk onder het fotoverhaal over Dok Ngeon die van haar vrijheid geniet in het Elephant Nature Park. Op 12 juli 2009 kreeg ze een baby, Chang Yim! Foto album Dok Ngeon. U kunt hier peetouder worden van Dok Ngeon.
Olifanten horen niet in steden! Dat was onze boodschap tijdens de educatieve tocht met de twee straatolifanten Sri Nuan en Dok Ngeon. Dit eerste project van Bring the Elephant Home zorgde voor veel aandacht in Thailand en Nederland voor het lot van straatolifanten. Lees ook het boek: Thaise olifanten van de straat.
Oproep: Het Elephant Nature Park heeft grote behoefte aan gezond, gifvrij en divers voedsel. Daarom worden in en om het park duizenden bomen geplant, voor Dok Ngeon, Chang Yim én de ruim dertig andere olifanten die er worden opgevangen. Help mee!
December 2005. Dok Ngeon kwam op het olifantenfestival in Surin schreeuwend op me af rennen. Een jonge olifant, heel angstig, ze voelde koud aan en trilde. De mahout, die totaal niet om haar leek te geven, vertelde me dat ze afkomstig was uit Surin en had gebedeld in Pattaya. Nu werd ze verder getraind, om nieuwe trucjes te leren zoals mondharmonica spelen. Dat die training enorm gewelddadig was, was wel te zien aan al haar littekens en verse wonden. Voor mij was de keuze snel gemaakt: We moesten Dok Ngeon helpen! Korte tijd later zochten we Dok Ngeon weer op in haar dorp. In de volle zon stond ze met haar voeten aan elkaar vastgeketend. Als we aan de mahout vroegen waarom dat gebeurde, zei hij dat ze op deze manier niet het hele veld kaal kon eten.
Dankzij de donateurs van Bring the Elephant Home konden we Dok Ngeon vrijkopen. De kettingen waarmee haar voorbenen strak aan elkaar waren gebonden, gingen er voor de laatste keer af. Met een truck brachten we haar naar een rustige plek om haar te verzorgen. Na een wasbeurt werden haar wonden pas goed zichtbaar, haar hele voorhoofd bleek geïnfecteerd te zijn. De wonden werden elke dag goed behandeld. Ondanks alle ellende was ze toch heel lief. Heel zachtaardig en erg geïnteresseerd in alle aandacht die ze nu kreeg. Haar enorme eetlust zorgde er voor dat ze snel op krachten kwam: hele zakken bananen en meloenen gingen er doorheen!
We brachten Dok Ngeon naar het Elephant Nature Park waar ze de rest van haar leven in vrijheid kan doorbrengen, gered van training en bedelen in Pataya!
In het Park sloot Dok Ngeon zich al snel aan bij dezelfde familie olifanten als Sri Nuan, die inmiddels een maatje van haar was geworden.
November 2006. Bij Dok Ngeon zag je een jaar geleden nog haar ruggengraat flink uitsteken. Nu liep haar rug mooi rond en zag je ook geen ribben meer. Ze was niet meer zo angstig als in het begin, maar nog lang niet zo speels en brutaal als bij haar leeftijd zou passen. Toch duwde ze zichzelf tussen alle andere olifanten als er eten te halen was, speelde veel met de baby’s, genoot van het gespetter in de rivier en begroette olifanten van andere families. Maar als Hope en Sri Nuan te ruig aan het duwen waren, rende ze angstig weg. In het Elephant Nature Park zijn de olifanten vrij. Kon elke olifant in Thailand maar zo leven!
Oktober 2007. Na bijna twee maanden in Nederland geweest te zijn, was ik weer terug in Thailand. De eerste dagen bracht ik natuurlijk bij de olifanten door. In twee maanden tijd kan er heel wat veranderen in het Elephant Nature Park. De meest opmerkelijke verandering was wel dat bij Dok Ngeon haar hormonen waren gaan werken. En dat voelen de bullen van het Park heel goed aan! Dok Ngeon werd achtervolgd Boon Khum, de grote bull met één slagtand. Terwijl ik dacht dat Dok Ngeon bang zou worden van zoveel opdringerige aandacht, liep ze geïnteresseerd met hem mee. Zo maakten ze zij aan zij een wandeling door het Park. Na deze kennismaking besloot ze er toch met de jonge ‘macho’ Pupa vandoor te gaan. ‘Ze is nog maar zeven!’ riep ik steeds tegen de mahouts. Maar in het Elephant Nature Park laten we alles zijn gang gaan.
Maart 2008. Dok Ngeon voelt zich steeds meer vertrouwd en onafhankelijk. Ze is nog steeds hecht bevriend met Sri Nuan, met wie ze ’s middags vaak in de rivier staat. Ze geniet ook nog steeds van haar rol als grote zus van Pupia. Ze is gek op haar familie, maar nu ze meer vertrouwen heeft en Faa Sai ook vaak met Pupia in de weer is, gaat Dok Ngeon zo af en toe ook eens zonder haar familie op stap. ’s Ochtends gaat ze soms wandelen met Mae Boon, Aura en Mae Dta Keow, haar eigen familie achterlatend.
En ze heeft veel interesse in de mannelijke olifanten van het Park. Eind 2007, toen Max in musth was, ging Dok Ngeon ’s ochtends vaak bij hem langs. Apart dat Dok Ngeon interesse in hem heeft, want Max is bijna tweemaal zo groot als Dok Ngeon! Ook hebben we Dok Ngeon er af en toe tussenuit zien glippen met Phu Pa, om een wandeling te gaan maken, zonder toeschouwers. De laatste weken gedraagt ze zich anders: ze speelt niet meer zo ontstuimig met de baby’s. Het lijkt wel of ze juist meer bij de moeders wil horen. Zou dit een indicatie zijn van…?
We durfden het nauwelijks te geloven maar het was echt waar. Op 12 juli 2009 vond de bevalling plaats. Om 4 uur in de ochtend maakte Pom me wakker: “Snel, naar het olifantenverblijf!” In het donker rende ik nog half in slaap naar Dok Ngeon. Daar was ik gelijk klaar wakker: Dok Ngeon maakte zware geluiden, er lag een plas bloed op de grond en alle olifanten in de omgeving maakten herrie. Twintig minuten later hing er een enorme bal onder de buik van Dok Ngeon… en plop! De zak viel op de grond. Dok Ngeon was er gelijk bij… en er stak al een slurfje uit!
De baby kroop een paar seconden later over de grond. En een paar minuten later stond hij al op zijn beentjes! Echt zo mooi om mee te maken! Het eerste uur was heel spannend. Dok Ngeon is jong, het is haar eerste baby en de bevalling was erg pijnlijk Faa mai, een baby van 2,5 maand oud, kwam gelijk op de baby af en moeder Mae Bua Thong probeerde er ook bij te komen. Dok Ngeon wilde in paniek haar baby beschermen. Gelukkig ging het allemaal goed, want ze deed het echt fantastisch: ze nam gelijk haar baby in bescherming tussen haar benen. De mahouts timmerden onmiddellijk een betere afscherming in elkaar.
De dag voor de bevalling had Dok Ngeon nog geen melk, maar na de geboorte wel en de baby begint al snel te drinken. Zo schattig! Chang Yim is 93 cm hoog, zo’n 100 kg, heeft grote oren, stevige grote voeten en maakt nu al contact met andere olifanten. Dok Ngeon houdt de anderen op afstand en is zoals te verwachten erg beschermend. Ze is hyperactief en heeft de hele dag gebruld. Eindelijk heeft ze haar eigen baby! De olifanten Mae Lai Thong en Mintra hebben heel de ochtend bij het baby-verblijf gestaan en geprobeerd contact met de baby te maken. Dok Ngeon zag er trots uit. Toen Mae Bua Thong, de moeder van Faa Mai, eindelijk Chang Yim kon aanraken, trok Dok Ngeon haar baby gelijk naar haar toe en duwde Mae Bua Thong weg. Deze baby is van mij!
De baby krijgt zoveel indrukken te verwerken en staat sinds de geboorte op zijn benen. Dok Ngeon wil namelijk niet dat de baby gaat liggen. Volgens Lek gaat dit in het wild ook zo omdat het dan te gevaarlijk is. De baby heeft dus alleen nog maar een paar keer kort staand geslapen. Na het drinken vallen de oogjes dicht, maar dan gebeurt er steeds weer iets waardoor hij wakker schiet. Een paar keer probeerde hij te gaan liggen, maar Dok Ngeon duwt hem dan gelijk omhoog. Die twee moeten uitgeput zijn! Dok Ngeon zal zelf ook wel een tijdje niet slapen. ’s Nachts is er een vuurtje naast de kraamkamer, voor de warmte en tegen de insecten en hopelijk krijgen ze wat rust. Alles is ok! Ik ben er zeker van dat Dok Ngeon een perfecte moeder zal zijn. Ze doet het geweldig. Zo trots op haar!
Het Elephant Nature Park heeft grote behoefte aan gezond, gifvrij en divers voedsel voor de olifanten. Daarom zijn in en om het park vele duizenden bomen geplant.
Vrijwilligers verzamelen nu wekelijks zaden voor de kwekerij en planten boompjes. We zijn er nog lang niet. Dok Ngeon, Chang Yim en de andere olifanten in het Elephant Nature Park hebben gezond, gifvrij en divers voedsel nodig. Er moeten nog veel meer bomen worden geplant. Help alsjeblieft mee.
Alvast hartelijk dank! Antoinette
