Een dagje in het olifantenkamp 3
Naarmate de tocht vordert, begint de omgeving groener te worden. De olifanten kijken steeds blijer en krijgen steeds bollere buiken. ‘s Nachts horen we de olifanten af en toe eten. Vooral het suikerriet dat we als donatie hebben ontvangen, lijken ze erg lekker te vinden en maakt veel geluid. We zijn bang dat het het geluid is van weer een boom die sneuvelt, maar gelukkig gaat het tot nu toe goed. De twee bomen in Ayutthaya die per ongeluk door Sri Nuan zijn omgegooid, worden overigens vervangen door vijftig nieuwe jonge boompjes. Lee heeft beloofd ze persoonlijk te komen brengen, maar we willen voortaan wel de schade binnen de perken houden. Als we midden in de nacht wakker worden en uit de tent kijken, zien we voor het eerst de olifanten liggend slapen. Wat een bijzonder gezicht, zo’n grote kolos vredig slapend op de grond! ‘s Ochtends om 7 uur worden we wakker van de stemmen van de mahouts. Op de tent verschijnen grote schaduwen. De olifanten worden naar het veld gebracht waar ze de hele dag lekker kunnen grazen. We gaan ontbijten in onze luxe keuken midden op het tempelterrein. Het toasten van ons brood wordt nog steeds op hetzelfde houtsvuurtje gedaan en we krijgen nu ook elke dag een zoete Thaise lekkernij voor bij het ontbijt. We geven onze puppie Pa Ko te eten en maken een praatje met de nonnen. Lee mediteert met de monniken, en daarna vertrekken we naar een afspraak, een Jumbo Express plek, of naar de stad om inkopen te doen en de website bij te werken. ‘s Middags gaan we bij de olifanten langs. Een non roept vanaf de overkant van het water dat ze een emmer met jackfruit voor de olifanten heeft, en dat zoete spul gaat er wel in bij Silver Flower en Sri Nuan. Aan het einde van de dag maakt de eigenaar van het stukje grond waar de olifanten op mogen grazen een hek open van een aangrenzend stukje land. Alle bananenbomen die daar staan mogen gekapt worden als avondeten voor de olifanten. Nog een donatie van een tevreden Jumbo Express klant. Omdat het veld aan het water ligt, zitten er veel muggen, steekvliegen en libelles. Olifanten hebben dus toch niet zo’n dikke huid, want ze zitten vol met bloedplekjes daar waar steekvliegen hebben geprikt. Mahout Duang legt ons, al steekvliegen verjagend met zijn slipper, uit dat deze dwars door hun huid kunnen prikken. Als het begint te schemeren moeten Silver Flower en Sri Nuan dan ook weer terug naar ons kamp binnen de tempelmuren, want daar zit minder ongedierte. Duang maakt daar een vuurtje om de muggen weg te houden. We eten samen, maken grappen met Yut, zetten onze foto’s op de computer, laden onze batterijen op, nemen het programma van de volgende dag nog even door en duiken dan weer vroeg de tent in.
