Olifantenfestival in Baan ta Klaat (Surin)
Zaterdagavond vertrekken we om 21.00 uur om de volgende ochtend om 6.00 uur bij het wassen van de olifanten door de monniken te zijn. Om 5.00 uur staan we al klaar op de aangegeven plek, maar geen olifanten of monniken te bekennen. ‘Tijdstip is veranderd’ zegt Lee, typisch Thai. Dan gaan we maar vroeg naar het festivalterrein. Als we daar rondlopen, zien we overal olifanten staan. Op het terrein zelf, rond het mahoutkamp, tussen de bomen achter het terrein, bij elkaar wel een stuk of driehonderd. Lee begint een gesprek met een mahout over de reden van dit festival. Want dat blijkt een bijzondere te zijn. Naast het podium staat namelijk een groot bord met daarop geschilderd ‘Breng de olifanten naar huis!’ Met ‘huis’ wordt in dit geval ‘Surin’ bedoeld. Aan het begin van het droge seizoen zijn alle olifanten die kunnen werken naar steden getrokken. De Thaise regering geeft de mahouts van de straatolifanten nu een salaris van B 8.000 per maand, met als voorwaarde dat ze terug naar huis moeten en niet meer op straat mogen bedelen. Dit bedrag moet voldoende zijn om in het levensonderhoud van de mahout en de olifant te voorzien. Er wordt al zolang over gesproken, maar nu blijkt het ineens in de praktijk gebracht te worden! Ruim 300 straatolifanten zijn terug gekeerd en gaan nu van het mahoutsalaris leven. Met Bring the Elephant HOME hebben we hier vast een beetje aan meegeholpen!
Hiermee is het probleem van de straatolifant helaas nog niet opgelost. We praten met een aantal mahouts over het salaris. Een mahout zegt blij te zijn met een vast inkomen, maar weet niet hoelang de Thaise regering dit blijft geven. ‘Vandaag is er eten genoeg, maar hoe staan we er morgen voor?’ voegt hij eraan toe. Aan een ander vragen we of het inkomen genoeg is, waarop hij antwoord dat hij op straat meer verdient. Op een slechte dag verdient hij op straat zo’n B 1500 en op een goede dag wel B 4000. Hij werkt niet alle dagen van het jaar op straat.
Na de toespraak van de generaal van Surin (Minister President Thaksin bleek toch niet te komen) moeten we van Lee het spandoek op de tribune uitrollen. We hebben dezelfde boodschap als de regering, dus nu kan het!
Er staan lange tafels klaar voor het olifantenbuffet. De olifanten moeten ‘aan tafel’ wachten tot alle toespraken voorbij zijn. Wat een rare vertoning! Dan is het officiele gedeelte voorbij en kunnen de olifanten eten. Tussen de tafels met driehonderd olifanten rollen we ons spandoek nog een keer uit.
