Sri Nuan ook gered!
In de truck zit ik samen met Lee met een paar zakken bananen en meloenen te wachten tot Sri Nuan gebracht wordt. Na een afscheidsceremonie met de familie stapt ze rustig in. Als ze al het lekkere eten ziet, lijkt ze haar omgeving te vergeten. Onderweg stellen we haar gerust door constant tegen haar aan te kletsen en eten te geven. Lee legt haar ons programma uit: eerst nog een tijdje rusten bij de aardige mahoutfamilie in Surin, dan gaan we naar Ayutthaya, Lopburi en Sukkhothai. Onderweg zal ze niet hoeven bedelen, we gaan de stad niet eens in. Mensen zullen nu naar haar toe komen om haar te bewonderen en eten te geven. En we gaan veel zwemmen en relaxen! Ik vertel haar dat ze straks Silver Flower ontmoet en dat ze goed voor haar moet zorgen. Dat Silver Flower heel lief is en ze vast graag wil dat Sri Nuan haar tante wordt. Maar dat we ook op zoek zijn naar haar baby, en we alles op alles zetten om Nhung Nhing bij haar terug te brengen. En natuurlijk leggen we uit hoe haar leven in het Elephant Nature Park er straks uit zal zien! Sri Nuan geniet duidelijk van de rit. Ik zit op een verhoging voor haar hoofd. Ze draait haar hoofd steeds helemaal om met haar ene oog aan beide kanten van de weg te kunnen kijken. Vlak naast me opent ze haar mond heel wijd om de wind te voelen. Als je je altijd heel langzaam beweegt, moet dit gevoel toch heel bijzonder zijn. Met haar slurf snuffelt ze aan mijn benen en aan mijn gezicht. Terwijl de zon ondergaat en de volle maan opkomt, realiseer ik me dat het nu echt gelukt is. In ieder geval voor deze twee olifanten geen trainingen en geen ellendig bedelbestaan meer. Deze twee krijgen nu een geweldig leven als olifant!
Vervolg door Hanna:
Vandaag is het Sri Nuan’s beurt om gered te worden. Het was heel leuk om haar te zien gisteren en te vertellen dat we haar de volgende dag mee gingen nemen. Eerst ons bijna dagelijkse ritueel van naar de markt en bananen kopen. Het marktkraampje waar we al eerder bananen hebben gekocht doet vandaag weer goede zaken. De buren hebben meloenen in de aanbieding, en we nemen 12 zakken mee voor in totaal 2 euro. Daarna gaan we eerst naar de bank omdat we nog steeds niet zeker weten of we het geld bij elkaar kunnen krijgen met onze Postbank credit card. Jammer genoeg doet de credit card het nog niet en we besluiten in Surin te wachten tot 12 uur. De Postbank heeft gisteren beloofd dat Antoinette’s privé krediet verhoogd zal worden binnen 16 uur, dus we hopen dat ze dat ook waarmaken, anders zal Sri Nuan nog een extra weekend moeten wachten. Na de lunch proberen we de credit card nog een keer, maar nog steeds niets…We moeten nu wel op weg naar Chonpon buri waar de mahout al op het dierenregistratiekantoor op ons zit te wachten. Hij belt Lee steeds om te zeggen dat als we er niet snel zijn hij terug naar de stad gaat om met een kleine olifant te gaan bedelen. We hebben nog een kleine kans, de ‘boerenleenbank’ waar we vorige keer tevergeefs de hele ochtend hebben gezeten.
Dirk en Marieken, die een wereldreis aan het maken zijn (zie www.waarzijnjullienu.nl) en geld hebben ingezameld voor Bring the Elephant HOME, zijn vandaag onze gasten. Ze vergezellen ons op deze speciale dag en verheugen zich op het zien van de twee vrijgekochte olifanten. Wat ze nog niet beseffen is dat zonder hen vandaag Sri Nuan niet gekocht kan worden. Nadat de ‘boerenleenbank’ ons wederom een “nee” verkoopt en we heel boos zijn op de Postbank met hun loze beloftes, stellen Dirk en Marieken voor om het met hun pasjes te proberen. Na ongeveer 7 keer pinnen hebben we dan eindelijk de rest van het geld bij elkaar. Iedereen springt opgelucht de minibus in en we scheuren naar het dierenregistratiekantoor.
Door onze vertraging en door een stroomuitval blijkt de stemming daar niet al te best te zijn. Even dreigt het alsnog allemaal te mislukken omdat de ambtenaar blijft herhalen dat we maandag maar terug moeten komen als de computers het weer doen. Het gezicht van Antoinette staat op onweer. Onze Super Lee praat als brugman, stuurt Yuut eropuit om kopietjes te maken en haalt de ambtenaar over om alles met de hand te doen. Door het oog van de naald en precies om 4 uur staan alle handtekeningen onder de overdracht.
De mahout kan weer lachen als hij de blote benen van Antoinette en haar geld ziet, en wij ook want het is gelukt! We vragen hem wat hij met al dat geld gaat doen, waarop hij antwoord dat hij een nieuwe tractor gaat kopen voor hun rijstveld. Als hij de waarheid spreekt, is dit misschien wel een olifantenhandelaar minder. Na de vraag ‘waar is Nhung Nhing’ ontstaat er een discussie tussen Lee, de mahout en de ambtenaar. De ambtenaar heeft het over de olifantenunderground, de mahout over een hotel in Phuket waar hij haar zeker kan vinden. Hij wil wel onderhandelen over wat zijn zoektocht hem zou opleveren. We willen alle kansen om Nhung Nhing te vinden benutten, dus doen we hem een bod. Hij gaat wat mensen bellen en komt hier later op terug. Dan is het echt tijd om naar het dorp te gaan om Sri Nuan op te halen.
Dezelfde mooie truck waarmee ook Silver Flower werd vervoerd, wordt opgehaald en zo geparkeerd dat Sri Nuan straks makkelijk kan instappen. De mahout poseert nog even met zijn scherpe blinkende haak en gaat dan Sri Nuan halen. Ondertussen zijn ook alle kinderen van dit dorp naar ons en de vrachtwagen toe komen rennen, dus het is weer tijd voor chips en poseren voor de foto. Nadat drie kuddes vee ons en de vrachtwagen hebben gepasseerd op het nauwe weggetje, komt dan eindelijk Sri Nuan statig aangelopen, met de mahout op haar rug. De zon staat laag en de kinderen zijn eindelijk rustig. De ouderen met hun gebogen ruggen zitten op de voorste rij. De mahout en zijn vrouw wassen Sri Nuan voor de laatste keer. Alle familieleden zegenen Sri Nuan door om de beurt een kom water over haar heen te gieten. Tijdens deze ceremonie bieden ze haar hun excuses aan voor alles wat ze verkeerd hebben gedaan, wensen haar een goede reis en een goed leven. Dan stapt Sri Nuan zonder problemen de truck in waar Antoinette en Mr. Lee al klaar zitten met de bananen en meloenen. Het hele dorp zwaait ons uit als we wegrijden.
Ook Sri Nuan lijkt het helemaal naar haar zin te hebben in de truck. Ze spreidt haar mond wijd open, stopt haar slurf erin en geniet zo van de wind en de aandacht die ze krijgt. Antoinette glundert, en geniet net zo hard. Wat een mooi gezicht! Als het al helemaal donker is komen we aan bij een soort garage langs de kant van de weg. Er zitten ongeveer tien mensen bij een vuurtje en het ziet er gezellig uit. Sri Nuan stapt net zo makkelijk weer uit de truck. De tijdelijke mahout klimt bovenop haar om haar naar een slaapplek in het veld te brengen. We geven haar nog wat bananen, zetten haar eerste stapjes in vrijheid op de foto en zwaaien haar dan uit. Tot snel Sri Nuan en slaap lekker!
