Terug in Surin
Twee weken na ons vorige bezoek zijn we terug in Surin. Deze keer willen we zeker niet vergeten om eten mee te nemen, dus we gaan eerst naar de markt voor bananen. Alles in Surin blijkt duurder te zijn, zoals het fruit op de markt. In Chiang Mai betalen we 20 Baht voor een zak bananen. In Surin vragen ze 20 Baht voor een tros! We lopen langs verschillen kramen om de prijzen te vergelijken en af te dingen. Het zijn tenslotte bananen voor olifanten! Sommigen bieden hun bananen aan voor 5 Baht per tros maar hebben maar enkele trossen op een doek liggen. We moeten dus van verschillende verkopers al hun bananen opkopen. Doordat we allemaal luid ‘chang (=olifant)’ en ‘kuai (=bananen)’ roepen en omdat ze hier niet zoveel buitenlanders hebben gezien die zoveel bananen willen kopen, vallen we nogal op. Van alle kanten komen mensen aangesneld om ons te helpen en te poseren voor de foto. Met een vol met bananen, komkommers en ananassen geladen minibus gaan we op pad. Terug naar ‘onze’ olifanten!
In twee weken tijd zijn de rijstvelden in Surin een stuk droger en geler geworden. De meeste olifanten zijn al verplaatst naar steden om te bedelen. De mahout van de eerste olifant die we vandaag bezoeken, Mae Lai Tong vertelt dat er die week 20 olifanten uit zijn dorp vertrokken. In steden als Lopburi en Saraburi is op straat meer geld te verdienen. De velden waar zijn olifanten nu verblijven beginnen te droog te worden. Daarnaast vreest hij dat deze velden binnen twee weken in brand zullen vliegen. De olifanten zullen hem waarschuwen als er vuur in de buurt is. Hij blijft vanaf nu constant bij Mae Lai Tong en Mae Tong Bai in het veld. De olifanten hebben beiden een lange ketting aan hun voet, zodat ze naar het riviertje kunnen lopen aan de overkant van de weg. Mae Lai Tong (gouden gelukshalssieraad) is een twintigjarige olifant die we twee weken geleden op het festival gezien hebben. Het hele weekend stond ze in de zon aan een ketting gestresst met haar hoofd heen en weer te wiegen en met haar kapotte voet te schoppen. Haar rechterachtervoet is door een landmijn op de grens van Birma ontploft. Ze is drie jaar geleden gekocht in de Chaiyaprou provincie op de grens met Birma, waar ze in de houtkap heeft gewerkt. Tijdens dit werk is ze op een landmijn gestapt. Lek heeft haar toen impulsief gekocht. Wij zijn nu bij de eigenaar om haar papieren in orde te maken en het transport naar Chiang Mai te regelen.
De andere olifant, Mae Tong Bai (gouden blad) is al 20 jaar bij deze familie en ontfermt zich nu over Mae Lai Tong. Mae Lai Tong is een stuk rustiger dan op het festival maar nog steeds angstig. Als haar vriendin uit de buurt raakt, slaat ze hard met haar slurf op de grond. Mae Tong Bai draait zich met wijde oren om, om te kijken of Mae Lai Tong in orde is. De familie bezit alleen deze twee olifanten. Mae Lai Tong heeft nooit kunnen werken door haar kapotte voet en heeft die drie jaar alleen maar in het veld gestaan. Ze zeggen dat ze haar destijds alleen gekocht hebben om voor haar te zorgen. Nu hebben ze daar geen geld meer voor. Mae Tong Bai brengen ze volgende week ook naar de stad, aangezien er in Surin geen eten meer te vinden is. Als we bij de familie thuis zijn, wordt de baby olifant van de buren ook terloops te koop aangeboden. Zijn naam is Pepsi omdat hij daar het beste op reageert.
In tegenstelling tot de families van Silver Flower en Sri Nuan, wekt deze familie niet de indruk dat ze in olifanten handelt. Ze zijn arm en hebben geen andere keuze dan hun twee olifanten naar de stad te sturen of te verkopen. Ze komen sympathiek over en we hebben het gevoel dat ze hun olifanten niet slecht behandelen.
In het dorp van Sri Nuan (oog verloren, dochter kwijt), blijkt dat eigenaar en olifant met de truck naar de naastgelegen provincie zijn vertrokken. In de steden daar proberen ze wat geld te verdienen. Over de telefoon krijgen we de eigenaar ook niet te pakken. Gelukkig kan het dorpshoofd ons helpen aan een ander telefoonnummer. Zo kunnen we toch telefonisch verder onderhandelen. We bieden hem een prijs en vragen hem, wanneer hij akkoord is, met Sri Nuan terug te komen naar zijn dorp. In spanning wachten we nu zijn reactie af. Vanmiddag gaan we op zoek naar Silver Flower!
